woensdag 4 januari 2017

De beste wensen en een gezond 2017!

Tjonge, dit is de eerste keer dat ik het getal 2017 typ dit nieuwe jaar. Nog even onwennig na een heel jaar 2016 😉
Buiten vriest en dooit het af en aan, en tussen de bezigheden de afgelopen maand ook geen moment gevonden om naar de moestuin te gaan. Je zou misschien denken wat je nou in de winter op de moestuin moet... nou, het laatste stuk dat ik heb omgespit wilde ik nog glad geharkt hebben voor het voorjaar, het 'prieeltje' dat ik had gemaakt op het koolgewassenvak moet verplaatst worden naar het eerdere bladgewassen vak, en op vak waar de peulvruchten dit jaar stonden moet ik de netten en de stokken nog weghalen, én dat moet nog worden omgespit. dat laatste zou zelf nog kunnen als het zacht weer is, maar ik kon er geen tijd voor vinden.
Het had bijvoorbeeld gisteren wel gekund, want het was enorm zacht weer buiten, maar ja, binnen moet het ook eerst weer aan kant na de december drukte.
En als ik dan zit, ben ik nog steeds lekker ontspannen aan het breien.
Net voordat ik dit schrijf heb ik de teen van de toe-up sok weer gebreid van een nieuw paar.
Op de bovenste foto heb ik net de teen klaar...
 En op de onderste foto ben ik al een klein stukje aan de bovenvoet begonnen in ribbelsteek, afwisselend: 2 recht, 2 averecht.
Ik heb net de onderkant van mijn voet opgemeten vanaf de langste teen, mijn 'wijsvinger-teen', of heet dat niet zo 😃
Tot de ronding van mijn hak.
Ik leef op grote voet, 27 centimeter. Bij deze methode van sokken breien, moet je twee-derde van de lengte breien, dus dat ik inclusief het teen-gedeelte.
Daarna moet je met het hiellapje beginnen. Maar dat komt later nog...

Dit is een paar sokken die ik hiervoor het gebreid, met deze methode.
Het begin van de sokken hieronder. Lastig om uit te leggen hoe dat moet. Het is kwa tijd wat laat, want ik wil zo graag gaan slapen, maar het is ook beter om er ter zijner tijd een filmpje over te maken denk ik.
 Zo'n 14 dagen later waren de sokken klaar. Wat dikkere garen op pen 4, dat brei je zo door...
Van dezelfde garen heb ik op met de gewone methode gebreid, dus vanaf het boord, en ik had nog genoeg garen over voor nog een paar.
Dat is het makkelijke van de toe-up sok. Je breid vanaf de teen naar boven, en kunt daardoor het hele bolletje op breien. Als je vanaf het boord zou breien met een flinke rest garen, loop je het risico dat halverwege de voet of de teen, je garen op is... Daarom zijn het ook sokken geworden met een vrij kort boord. Niet erg. Ik gebruik ze als 'huissokken', en/of ik draag ze in mijn klompen. Dat laatste is een echte aanrader! Héérlijk!

De laatste dagen van 2016 tikte weg... en de 1 na laatste dag, hebben Jerusha en ik oliebollen gebakken.
Laat in de avond daarvoor heb ik het beslag al gemaakt, en de rozijnen in appelsap geweld.
De ochtend daarna heb ik de rozijnen uit laten lekken, en het beslag heeft mooi op zijn gemak kunnen rijzen!
 Het beslag doorgeslagen, en meteen de rozijnen erdoor gemengd
 De frituurpan van nieuwe olie voorzien, en daar kon het bakken beginnen.
Dit zijn de eerste twee lichtingen.
 En toen kwam Jerusha erbij...
Ze wilde mij heel graag helpen!
 En ze kón er wat van! De rest heeft zij helemaal zelf gebakken, terwijl ik in de keuken aan het experimenteren was met churros beslag.
 En dit was het resultaat. Oliebollen mét en zonder rozijnen.

En buiten vroor het...
In de ochtend tijdens de hondjes uitlaten deze fotootjes geschoten.
De moestuin...
 Door het bos, waar het landschap bevroren was...
 Yuván en Tito lekker samen aan het rennen... op de foto, in het midden net onderaan de bovenste helft van de foto. de zwarte puntjes.
De jongens vermaakten zich heerlijk tussen de knisperende bladeren!
 Na een lekker rondje door het bos, langs de bevroren moestuin weer terug naar huis.
Heerlijk, een frisse neus halen op de vroege ochtend!

De oliebollen waren klaar, en daarna ben ik gaan testen de churros zouden lukken.
Poging 1 was te slap. Nam daardoor heel veel vet op, en gewoon niet lekker...
Poging 2 was juist te dik. Het waren deegstaafjes zonder smaak.
Ik was even de moed verloren, maar daarna kreeg ik een helder moment...
Niet te veel eieren, lekker wat vanillesuiker erdoor en een soepel deeg.
En jahoor... die werden goed bevonden door het thuis-test-pannel in de huiskamer.
Nog 1 aanpassing. In plaats van gewone suiker met kaneel, de suiker/kaneel door de koffiemolen nét iets grover dan poedersuiker draaien.
Gewone suiker is namelijk te zwaar om te blijven plakken aan de churros.


En in de avond kwamen de Kniepertjes nog aan de beurt. De traditionele oud en nieuw 'snacks' waren gereed voor consumptie voor de oudejaarsavond.

En op de eerste avond van het nieuwe jaar 2017, werden we door de hemel getrakteerd op heuze sneeuw! Dát wat een verrassing!
Uitkijken met op de weg gaan, want niemand had hier op gerekend, maar het was een bijzonder mooi gezicht!

We zitten alweer op de helft van de eerste week van het nieuwe jaar. Lekker rustig weer opstarten.
Ik ben benieuwd wat het nieuwe jaar gaat brengen.

Nogmaals de beste wensen en gezond 2017 !

Hartelijke groetjes,
Jacqueline Voordewind

maandag 12 december 2016

De afgelopen maanden druk geweest!

Zomaar weer eens met de deur in huis vallen... Ik heb niet eens tijd gehad om tussendoor te bloggen!
En inmiddels zitten we midden in de kersttijd...
Vandaag o.a. de schouw in kerstsfeer gebracht:
En de kerstboom weer opgezet. 😊
Weer een mooie en sfeervolle tijd.

Wat is het de afgelopen maanden druk geweest op de moestuin! Maar eigenlijk nog steeds.
Ik ben nu alles winterklaar aan het maken... en heb niet eens wat kunnen posten hoe alles zo mooi in de bloei stond! Even kijken of ik tussendoor een paar mooie fotootjes kan vinden voordat ik verder ga met schrijven...

Juli. Volop aan het planten!
 En hier een Afrikaantje. Ik heb er hier en daar enkele geplant, en die zijn later tot mooie bossen uitgegroeid!
En de eerste aardappels konden alweer uit de grond. Wel wat vroeg, maar er is erg veel regen gevallen. De kans op rotten in de grond is groot.
 Eerst een mooi maaltje voor het avondeten:

Ondertussen in de kas: de snacktomaatjes doen het goed, en de eerste komkommertjes zijn rijp!


 Op het vruchtenvak zijn de eerste beginselen van de pompoenen al mooi zichtbaar.
Volgend jaar ga ik ook twee andere soorten pompoen proberen. De flespompoen en de 'Sweet meat'. 

De meloenen daarentegen doen het níét goed. Ze komen wel in de bloei, maar verder gebeurd er niets.
Nu is het deze zomer niet echt continu warm geweest, en veel regen gevallen. De meloenen konden daar niet tegen helaas.

Begin augustus konden de uien eraf.
Op de foto is een deel van het wortel / uien / bieten-vak.
 De eerste uien liggen op een rekje in de achtertuin te drogen in de zon.

En de rest van de uien en de aardappels. De uien heb ik gevlochten, zodat ik ze makkelijk op kan hangen, en voor de aardappels het ik netten gehaakt. Later heb ik van buurvrouw Tinie aardappelzakken gekregen, dus kon de oogst daar in doen.

 Maar eerst de aardappels gedroogd, en de rotten er tussen uit gehaald.
De oogst vond ik netjes. maar ook genoeg. Niet te over zeg maar.
En wat ís het toch lekker, zelf verbouwde aardappels!

 3 Soorten. Lekkerlanders, Parel en Surprise.
 Een leuke oogst!

De stoksnijbonen hebben het ook enorm goed gedaan. Dit was de eerste 1,5 kilo.
 Meteen gewassen, en door de snijmolen gehaald.
Handigheidje: Ik heb een zak om de snijmolen gedaan en daarna de bonen gaan snijden.
Hierdoor vliegen de stukjes bonen niet om je oren, en zitten ze meteen in de zak! 😊


Dat was dus alvast de oogst van het aardappelvak, wortelgewassen-vak en de peulgewassen.

De koolgewassen zijn ook redelijk goed gegaan.
Hier de broccoli: 
 Spruitjes beginnen zich al te vormen:
 De witte kool wil al een kool gaan vormen...
En de rode kool:
 Spitskool is ook al mooi onderweg
 Savooiekool vormt zich al mooi:
 De Chinesekool.
Deze is trouwens enórm gevoelig voor slakken!
 Tot mijn verrassing viel mijn oog op een mooie bloemkool!
 En de boerenkool staat er ook heel mooi bij!
Daar heb ik een mooi beetje van geplukt, gewassen, en ingevroren.
De dag daarna hebben we de eerste boerenkoolstampot gegeten. Echt zó lekker!
Héél anders dan dat je hem in de winkel koopt.
Deze jonge boerenkool is gewoon zó mals!

Dezelfde week hebben we bloemkool gegeten. Ze waren niet echt super groot, maar ze waren heerlijk!


Wel heb ik van dit seizoen geleerd, dat ik niet teveel Oostindische kers moet planten. Volgend seizoen in 1 plant voldoende, of ik zie er misschien helemáál vanaf.
De reden dat ik ze had geplant tussen de kolen is om vlinders af te leiden van de kolen, en te lokken naar de bloemen van de Oostindische kers.
Deze plant groeit echter zo hard en snel, dat ik meer bezig was deze in bedwang te houden, omdat het de koolgewassen dreigde te verstikken.
Ook heb ik op enkele kolen 'last' gehad van knolvoet.
Dit ga ik volgende keer proberen te voorkomen, door ze in aparte potten en dus in eigen afzonderlijke aarde opkweek.
Hierdoor hoop ik een stevig en gezond wortelgestel te kweken.
Op het vak waar ik de aardappels heb gerooid, ben ik al begonnen om op deze manier te kweken, Dat stukje grond lag toch braak, dus ruimte om daar van alle kolen, een aantal in potten te zetten.

Hier zie je het begin ervan:
Halverwege september waren de  pompoenen er ook aan toe geoogst te worden:
Een aantal mooie exemplaren!

Het bovenste is in vogelvlucht. het was onderhouden en oogsten. Onkruid wieden en opnieuw planten. Eten en inmaken...
En zo langzamerhand loopt het seizoen weer op zijn einde.
Het is tijd om de moestuin weer winterklaar te maken.
Mijn wensen waren, dat ik de grond onder het middenpad onkruidvrij wilde hebben, dus dat betekende dat ik de tegels er opnieuw in heb gelegd, en tijdens dit te doen, al de kweek uit de grond te halen.
Wat er niet onder zit, hoef ik er ook niet weg te halen.
Én een afvoerbuis van mijn stukje tuin, naar de sloot ernaast. Daardoor kan het overtollige water wegvloeien.
Dat dus eerst gedaan.
Geul gegraven naar de sloot:
 Van de moestuin naar de sloot: de geul.
 Buis erin gelegd. Natuurlijk gezorgd dat hij afwatert naar de sloot. Dus er aflopend in gelegd.
 ... en wel zo, dat het begin, de grond raakt van de moestuin.
 De gras'zoden' er weer netjes ingelegd aan de slootkant.
 Missie volbracht.
En het zwaarste project van die twee: Het middenpad er recht inleggen plus de kweek er onderuit.
Dit heeft wel ruim een week geduurd tot dit klaar was. Elke dag een paar tegels...
Tevreden. Het pad is er zo recht mogelijk in gekomen, maar het belangrijkste is nog, dat de grond eronder weer schoon is.

Daarna was het tijd om de vakken die leegkomen, om te spitten. Dan hoeft dat niet in het voorjaar in 1 keer!
Vorig jaar heb ik er namelijk een zware schouderblessure aan overgehouden. Ik kon níets meer, dan alleen zo rustig mogelijk te blijven liggen. Ik heb toen zware pijnstillers gekregen, en na een week begon het gelukkig op te knappen.
Dit jaar dus wat bedachtzamer aan de slag! 😊

Eerst het vak waar de pompoenen hebben gestaan. Maar voor het spitten, de potten uit de kas, op het vruchtgewassen vak geleegd. Verdeeld over 5 delen van het hele vak.
 Het spitten kon beginnen. Stukje voor stukje.
Van een mede-tuinierder en gelijk ook onze voor-buurman heb ik een paar handjes winterrogge gekregen, die ik meteen heb gezaaid op het leeggekomen stuk.
Eerst heb ik het vak ingedeeld hoe ik het volgend seizoen wil hebben.
 Gaatjes op gelijke afstand in de grond gedrukt, waar ik steeds 3 zaden in heb gedaan.
Daarna kwam het wortelvak aan de beurt.
Daar hebben uien, wortels, bieten, pastinaak, rammenas, raapjes, kamille, en maggi ( lavas)-planten gestaan, en volgende keer wordt dit het bladgewassen-vak.
Steeds een stukje verder gespit, en daarna eerst nog wat planten opruimen en verzetten.
De lavas, en de kamille moest eruit. Volgend jaar die plant wat in bedwang gaan houden, want deze zaait enorm uit.
Op tijd dus de bloempjes plukken, om er daarna heerlijke kamillethee van te trekken.
Ook een paar bloemknopjes laten zitten, om de zaadjes te kunnen oogsten. Op tijd 'oogsten' dan, want zodra die knopjes uit elkaar vallen, heb je enórm veel nieuwe kamille. 😉
En ondertussen in de kas, in onze achtertuin, kan ik nog steeds paprika oogsten.
Deze gaat heerlijk in de pastasaus die ik zelf maak! Hier thuis zijn ze er dol op!

Langzaamaan krijg ik weer tijd om in de keuken te staan.
Hier de favoriet van Sieberen. Zandkoekjes. Zodra ik de tijd er voor heb, zet ik mijn recept op mijn receptenblog. - En inmiddels is het mij gelukt om het recept te plaatsen! - ( Eenvoudige en overheerlijke zandkoekjes
En maar eens kroketten gemaakt. Dat stond al een poos op mijn 'to-do-list'. Mijn opa maakte ze vroeger ook altijd.
Ik heb een recept uitgeprobeerd, en daarna ook alweer aangepast kwa smaak, hoeveelheid ingrediënten, en de hoeveelheid bloem voor de ragout. Ik vond de kroketten namelijk meer uitlopen dan ik wilde. Dus de ragout heb ik steviger gemaakt.
Als het recept helemaal naar mijn wens is, zet ik deze ook op mijn receptenblog.
Het rollen van de kroketten is ook een leuk werkje.
Je moet er wel even de tijd voor nemen, maar ik deed dat in de huiskamer. Gezellig voor de televisie.
Dit waren mijn eerste kroketten.
Ook het rollen heb ik aangepast.
Je moet toch wel twee keer bloem/ei/paneermeel doen, want anders kunnen ze snel open breken in de frituurpan. Een stevig omhulsel is dus wel aan te raden.
En zo zien ze er gefrituurd uit:
En ondertussen zie ik de winterrogge opkomen!
Mij inlezende zag ik dat het een groenbemester is, die de voedingsstoffen in de grond vasthoudt, en die je dus in het voorjaar weer onder spit.
Zelf vraag ik me af of je de rogge zelf ook kunt eten. Ik kan het nog niet vinden op internet...
De  Oostinische kers heb ik al grotendeels verwijderd.
Volgend jaar toch maar iets minder planten bij de koolgewassen, of zelfs helemaal niet.
Te veel aan Oostindische kers verstikt namelijk de koolgewassen, en hoewel geplant om de kolen tegen ongewenste beestjes te beschermen... door overwoekering vallen rupsen en slakjes wel uit de Oostindische kers, óp de kolen.
Ik ga de kolen het komend seizoen afdekken met stukken vitrage, en dan is de Oostindische kers eigenlijk overbodig geworden.
Daarbij heb ik afgelopen jaar ook Oostindische kers langs de schutting van onze achtertuin gezet, en de zaden die daarvan gevallen zijn, komen de volgende lente vast weer op. Of ik zaai deze plant gewoon opnieuw.
Van de zaden kun je kappertjes maken, maar daar heb ik geen tijd voor gehad.
Bovendien was het afgelopen seizoen ook experimenteel. Wat eten we veel, minder, of komen we niet doorheen.
Al de Oostindische kers verwijderd...
En thuis ben ik weer aan het bakken geslagen.
Speculaasjes.
Verschillende recepten uitgeprobeerd. Tot ik ze lekker vond.
Met teveel suiker worden ze heel hard, dus minder en beter.
Om de speculaasjes in de vormpjes te drukken, moet je het plankje steeds van te voren bestuiven met maizena of rijstmeel.
Ik heb zelf rijstmeel gemaakt door de rijst in een koffiemolen fijn te malen.
 Ovaaltjes gekneed van het speculaasdeeg en voor ze te vormen, eerst met rijstmeel bestrooid.
Ook heb ik de afgelopen tijd regelmatig de lievelingskoekjes  van Jerusha gemaakt, maar het recept dat op mijn receptenblog staat heb ik inmiddels aangepast. Minder boter en minder suiker. Ook dit aangepaste recept hou je van mij te goed. ( Ook dit recept heb ik inmiddels op mijn blog receptenblog gezet: Chocoladekoekjes met stukjes witte chocolade: minder vet en minder suiker ) En dit was het 'oude' recept: chocoladekoekjes met stukjes witte chocolade .
Op de moestuin heb ik ondertussen het bladgewassen vak klaargemaakt voor volgend seizoen. Ook meteen in bedjes ingedeeld. Daarmee tekening houdend dat het water goed afgevoerd kan worden.
Links op de foto hieronder kun je een deel van dit vak zien.
Ook zie je de witte 'tent' staan.
Ik had een 'aardbeien-tent' op de naaimachine gemaakt van vitrage stof, zodat er geen wespen bij konden komen. Het heeft gewerkt!
De pompoenen worden inmiddels verwerkt.
Hier een 'pumpkin pie'. Om aan de smaak te wennen. Wij vonden het allemaal lekker, dus heb ik er een paar keer 1 gebakken. De kruiden voor deze pie heb ik zelf gemengd.
En omdat het kroketten maken een groot succes was, ben ik oud brood gaan bewaren, om daar zelf paneermeel van te maken.
Hieronder grof en fijn.

De aardbeientent weggehaald, want ook dit heerlijke zomerkoninkje is klaar met bloeien.
Omdat we aardbeien zo lekker vinden, heb ik besloten om het vak over de hele breedte uit te breiden.
Eerst was dit vak opgedeeld in 3 vakken namelijk rabarber, roseval aardappeltjes, en in het midden de aardbeitjes.
Omdat de meloenen niet zijn gelukt, heb ik besloten om op dát stuk van het vruchtenvak, de rabarber te zetten. Rabarbermoes is namelijk ook 1 van onze favorieten.
Dat was dus flink aanpakken, want eerst moeten alle aardbeienplanten eruit, om de grond om te kunnen spitten, maar ook de rabarber eruit, om dit te verzetten.
Het uitspitten zat erop... waarop het omspitten volgde.
En tussen de aardbeien stond krulpeterselie.
Die moest er dus ook allemaal uit. Een hele flinke bos!
Het aardbeienvak ga ik opdelen in 4 banen. Daardoor kan ik er straks makkelijk bij om te plukken.
Per baan wil ik er een 'tentje' overheen maken, om ze opnieuw te beschermen tegen insecten die ze net zo lekker vinden als ons. 😊
Mooie bedjes gemaakt, gladgeharkt
En daarna zo ongeveer 120 aardbeienplantjes er gelijkmatig over verdeeld. Bijna niet te geloven dat dit aantal met z'n allen alleen op het middenstuk stonden!
Nu hebben ze mooi de ruimte om, mooi uit te bloeien.
De klus zat er weer op voor die dag. Nog even wat boerenkool geplukt. Wassen en een nachtje in de diepvries. Daarna een heerlijk bordje avondeten.
Wat wil je nog meer dan vers van je eigen moestuin!

Het is nog een rommeltje op het aankomende vruchtenvak! De rabarberplanten staan nog boven de grond.
Het is rap aanpakken, want er worden temperaturen onder het vriespunt verwacht.
Ik wil 2 'L' vormen maken in beide hoeken om de rabarber in te zetten.
Juist geen 'U' vorm, want het water moet weg kunnen stromen richting sloot.

De eerste hoek is klaar...
En de tweede hoek.
Ik heb midden van het vak gaan de pompoenen komen.

En thuis heb ik de geoogste krulpeterselie gewassen en in de bijkeuken opgehangen op te drogen.

Tijd voor wat uitproberen. Parmentiers. Bladerdeeg uitgerold en béstrooid met suiker.
Daarna beide zijkanten  naar elkaar toe gerold
In plakjes van ongeveer 1 1/2 centimeter gesneden, en daarna gebakken.
Heerlijke koekjes!
En weer pitabroodjes gemaakt voor een heerlijk shoarmabroodje.
Voordat ik met het nieuw vruchtenvak aan de slag ging, heb ik eind september opnieuw koolsoorten geplant, eigenlijk voor het nieuw seizoen.
Allemaal apart in potten, om knolvoet te voorkomen, én afgedekt, tegen slakken en rupsen.
De planten zijn hard gegroeid. Als het buiten niet te koud wordt, heb ik tussendoor misschien nog een leuke oogst! Ik ging ervan uit dat ze niet zo snel gingen, want het afgelopen seizoen had ik ze in februari / maart geplant, en kon ik ze pas in het najaar oogsten.
Maar omdat er koud weer en vries werd voorspeld, heb ik de planten beschut in de kas gezet, met de klamboes er overheen.
Op de moestuin beginnen de spruitjes die ik in het voorjaar heb geplant mooi te worden!
Op de moestuin beland, bezig gegaan met het vak waar de bladgewassen stonden. Dat gaat het koolgewassen vak worden, waar uiteindelijk de planten uit de kas in moeten gaan komen.
En net als al de andere gewassen die op zijn eind komen of klaar zijn om te oogsten, zo ook de aardpeer in de achtertuin. De plant is wel zo'n 3 meter hoog geworden!
Ik had er een paar gekregen van mijn vriendin Tanja. We hadden samen bij haar geoogst, en ze had er 5 tot 6. Ik heb er toen 2 tot 3 van haar gekregen, en die in een zak geplant, en moet je zíén wat een oogst!
Het spitten van het bladgewassen vak gaat gestaag.
Uit het laatste stukje moeten nog 4 andijvieplanten overgezet worden. De kleintjes zet ik zolang tussen de rabarber, en de grote gaat mee naar huis voor in een rauw stamppotje.
.... en kláár!
's Avond op de bank, lekker voor de televisie, neem ik mijn breiwerkje ter handen, en ga ik verder aan mijn sokken. Hier de laatste hand eraan.
Lekkere warme voeten!
En op de zondag in het derde weekend van november heeft het ineens flink gestormd.
Vorig jaar waren er heel wat platen uit de kas gewaaid, waarna we de platen hebben geklemd met latjes.
Dit keer is het klapraampje eruit gewaaid en nog 1 dakplaatje.
Sieberen heeft hierna stuk voor stuk de dakraampjes eruit gehaald en is met een kit-lijm alle randen gaan lijmen.

Om er goed bij te kunnen, moesten dus alle koolplanten uit de kas...
Ik heb ze langs de schutting gegroepeerd, met de klamboes er overheen...
De paprikaplanten konden blijven staan. Moet je nagaan, die groeien nogsteeds!
Jonge slaplantjes heb ik in potjes gezet, en ik een kleine tunnel buiten gezet...
En jahoor... komt er die nacht erop vorst!
Ben ik even blij dat ik op de moestuin al zover gekomen ben!
De schep staat vast in de grond 😉
De slaplantjes heb ik in allerijl naar binnen gehaald, maar de kolen... afwachten wat die voor kou kunnen verdragen.
Helaas droogt de lijm ook niet bij deze temperatuur...

Hierna een paar dagen dooi gehad, dus toen alvast paadjes geschept om de bedjes af te tekenen waar de koolgewassen volgend seizoen gaan komen.

Een klusje voor binnen.
Verstelwerkjes aan kleding. Allerlei kledingstukken die ik had gekregen, ingenomen.
Wel weer even leuk om dat te doen.
Het is kersttijd, en het loopt inmiddels al naar mijn verjaardag.
Sieberen maakt het mij best wel spannend.
Elke ochtend hangt er een papier op de huiskamerdeur:
Ik voel me net weer en kind, zo spannend als je je vroeger voelde net voor je verjaardag 😊

En ondertussen de huiskamer weer kerstklaar gemaakt.
Een gezellige tijd!
Hierbij aangekomen, wens je een hele fijne kerst, en een mooi nieuw 2017!

Hartelijke groetjes,
Jacqueline Voordewind.